Αρχείο για Οκτώβριος, 2007

Ο οργασμός του λετριστή (πορνογράφημα)

Posted in Sexy stories with tags , on 18/10/2007 by Zombila

ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ      ΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠ            ΛΛΛΛ                    ΑΑΑΑ          ΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤ     ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ
  ΣΣ                             ΠΠ        ΠΠ                   ΛΛΛΛ                    ΑΑΑΑ                  ΤΤ                   ΣΣ     
    ΣΣ                           ΠΠ        ΠΠ                 ΛΛ    ΛΛ                ΑΑ    ΑΑ                ΤΤ                       ΣΣ   
      ΣΣ                         ΠΠ        ΠΠ                 ΛΛ    ΛΛ                ΑΑ    ΑΑ                ΤΤ                           ΣΣ 
    ΣΣ                           ΠΠ        ΠΠ                 ΛΛ    ΛΛ                ΑΑ    ΑΑ                ΤΤ                      ΣΣ   
  ΣΣ                             ΠΠ        ΠΠ               ΛΛ        ΛΛ         ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ            ΤΤ                 ΣΣ     
ΣΣ                               ΠΠ        ΠΠ               ΛΛ        ΛΛ           ΑΑ        ΑΑ               ΤΤ            ΣΣ       
ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ           ΠΠ        ΠΠ               ΛΛ        ΛΛ           ΑΑ        ΑΑ               ΤΤ            ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

 

 

Advertisements

Ο Λούα Λούα και η σαγήνη

Posted in Σπόρια on 17/10/2007 by Zombila

Λούα Λούα

Σπάει το σχήμα του σύγχρονου ποδοσφαίρου, ή έστω, του θλιβερού αποτυπώματος του σύγχρονου ποδοσφαίρου, στη χορταρένια τσόχα της πελασγικής γης, αυτός ο Κογκολέζος αναρχικός των υποχρεώσεων.
Τουφεκόβεργα της επίθεσης στον ορθολογισμό των αβάκων δεν είναι οι τούμπες που άλλοτε με χάρη και άλλοτε με στραπάτσο επιτυγχάνει ο Λούα Δις.
Είναι το γουστάρισμα, το παράταιρο χαμόγελο του ανδρός όταν κλωτσάει το  μασκαρεμένο με πολυεθνικές ντίβες τόπι. Η ανεμελιά, η κουτουράδα, το «έτσι το κάνω αν έτσι δε χρειάζεται».
Του γούστου μου είναι ο Κογκολέζος και δε με κόφτει αν δίνει ή δε δίνει τη μπάλα. Να μη σώσει και τη δώσει ποτέ στους συναγωνιστές με τα σφιγμένα δόντια και τον εγκέφαλο στο δυαδικό. Σε όσους μετέτρεψαν τα πεντόβολα σε πέντε οβολούς. Σε όσους αφαίρεσαν απ’ την παιδιά το «χάριν παιδιάς».
Παιδιακίζει ο Λούα και ξανά μανά Λούα, και μαζί του παιδιακίζουν και οι πεθαμένοι οπαδοί. Αυτοί που βαρεθήκαν τόσα χρόνια να πλένουν τις πρέσες στις γούφες του χλοοτάπητα που τις σβαρνάνε  «επαγγελματίες» και «σοβαροί» χειριστές προσαγωγών. Οι «συστηματικώς» υποταγμένοι.
Αυτά πήγε να κάνει και το κωλόπαιδο ο Νέρι – Νέρι και τον σουτάρανε για γκέλα στα τούβλα με τα μύρια. Ο Νέρι ήταν κανονικός επαναστάτης όμως, ψυχάκιας, απ’ αυτούς με την οργή στα αιμοπετάλια και τα τατουάζ για δέρμα. Ο Λούα δις είναι εκκεντρικός, κωμωδός,  απ’ αυτούς που γελούν γιατί είναι χειλαράδες.
Καλά του έκαμε του Κοβάσεβιτς και του χειρονόμησε ότι μιλάει πολύ. Τι να το  κάνει το τόπι ο Ντάρκο, μωρέ συνάδερφες; Βελονάκι στα δίχτυα; Αφήστε το παιδί να παίξει μήπως και σκάσει κανένα χαμογέλασμα το χειλάκι, μπας και ξεφύγουν και τα άλλα παιδιά της ουνίας από την τρισκατάρατη «ουσία», την τσατσά της σαγήνης. Γι’ αυτή τη σαγήνη περπατήσαμε, κλωτσήσαμε, κουτουλίσαμε κι εμείς.
Η «γκολάρα» ας μένει. Το κάρφωμα, το σεξουαλικό «τελείωμα» της «φάσης» ας περιμένει. Ουσία στα μούτρα τους. Τα προκαταρκτικά ανάβουν το φυτίλι αδερφές!

Λούα (δις), εσύ μας οδηγείς.

Ο βρικόλακας της λακτόζης

Posted in Sexy stories on 05/10/2007 by Zombila

Κοστριάμισι χρόνια.
Η πεταλούδα βγήκε απ’ το κουκούλι και το πιτσούνι φτερούγισε.

Μαντάμ το Μαράκι.

Επικουρία λίπους στο αγέρωχο του βυζιού, το γονίδιο της μητρός με τα πεπονάτα μαστάρια. Μάνα κρεμασμένη εκ γενετής .
Η κορασίδα άντεξε μέχρι που γέννησε.
Μετά τα χάζευε να καταρρέουν.
Τα τραβούσε κι ο Μανώλης, το θρεφτάρι της, μέχρι που έγινε ενάμιση. Άλλη πιπίλα δεν έβαλε στο στόμα του.
Τά ‘κανε βάρος στους ώμους της, ξένα.
18 μήνες μεταβόλιζε τη λακτόζη, ο κανίβαλος, την έφαγε ζωντανή.
Οι ρόγες έσκυψαν από ντροπή, το δέρμα βούτηξε απ’ τις μπανέλες και πνίγηκε στον μάρσιπο.
Πάει το πιπίνι που τα ντεκολτέ της τύφλωναν Οιδίποδες.

Κοστριάμισι χρόνια.
Τώρα ο Μάνος, με την υπεραιμία στα επίμαχα, ζητάει αποτρίχωση κάτω απ’ το σουτιέν.
Βρίζει για ν’ αντρειέψει και μπλαστρώνει βραχνάδες για να μην χαλιέται.
Καλωσήρθες στις Μαινάδες Μανωλάκη.
Μονάχα που αυτές οι τρίχες δεν είναι για τα νύχια σου.
Τοτάλ μεθαδόνη το βραδάκι και να μου ξανάρθεις.

Τσουπ – τσουπ.

Η πεταλούδα πέταξε.

butterfly.jpg