To virtual sex, το νεώτερον.

Virtual Sex

«Δεν φταις εσύ,
  η φαντασία μου τα φταίει,
  που σ’ έπλασ΄ όπως ήθελε αυτή.»

Προφητικόν Άσμα Έλληνος Τροβαδούρου

Στις συναγωγές των βιρτουαλάδικων ανθεί το παραεμπόριο λαχταριστής σαρκός, η μπιτάτη ηδονή, το ηλεκτρονικό χαμούρεμα.
Έξόχως έξοχα.
Κι ας μένουν τα τσιμπούκια χωρίς γλωσσίδα, κι ας λείπει το μεθύσι από τις αναθυμιάσεις ιδρωτίλας, κι ας μην ξέρεις αν το βάνεις ή στο βάνει άντρας, γυναίκα, αδερφή, συνταξιούχα ή καλόγερος. Σημασία έχει η πίστη, αδερφοί. Στα γήπεδα των τσατ ρουμς, των νετ μίτινγκς, των σκάιπς, στων εμεσενιών τα σκαλιστά παράθυρα, η γελάδα αναστενάζει με μάτι απλανές – γαρίδα κατεψυγμένη από τις επαναλαμβανόμενες συνουσίες του φανταστικού με το μεταμοντέρνο ενώ το σώμα ξανακερδίζει τη χαμένη σχέση με τις μέσες – άκρες.
Στων τίεφτί των οθονών το μετείκασμα αναζητείται και ενίοτε αναβρίσκεται το απείκασμα της χρησιμότητας των σωμάτων, όπως λένε κι οι σοφοί. Άσε δε που με τις πλάσμα θα ξεσαλώσουν και οι ασέλωτοι. Και στα 3D θα κλάψουν μανούλες κι ορφανά.

Στα μουλωχτά παραμόνευε πάντα ο αρρεβώνας, η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, ο έρως ως αιρ του Ιωάννη Σεβαστιανού, το μπούρου μπούρου στο κρεβάτι, το στεφάνι, η ακαβλία, το μακιγιάζ.
Στα εικονικά, τα κοριτσάκια δεν πιάνουνε παιδιά, δε βάφονται, φοράνε τις χλαμύδες και ξύνουν τα μπούτια τους, τα αγοράκια δεν ξοδεύονται, δεν ξυρίζονται, δεν τρέμουν τη χυλόπιτα, δεν μπαφιάζουν απ’ τα τσιγάρα, δεν χρειάζεται να εντρυφήσουν στον μαρξισμό, δεν καβαλάνε κάμπριο.
Των δε γκέι οι κοινότητες φτιάχνουν άλλους γαλαξίες και τα τραβέλια τραγουδάνε ακόμα.
Χωρίς φαλτσέτο.
Καλά, αυτοί μεσουρανούν…

Το γοητεύτικότερο όλων είναι μία ιδέα. Ένα μπιτ. «Ο πάσας ένας», «ο πρώτος τυχόντας», ο συντετριμμένος Άτλαντας του αγάμητου δυτικότροπου πολιτισμού. Οι κανονιοφόροι του πασπαρτού, τα καμαρωμένα καμάκια της σιλικονούχας πεδιάδας. Οι εραστές του ποντικού και της ουέμπ κάμερας. Χωρίς εισαγωγές, προλόγους και προκατ προκαταρτικά ξεκινούν απ’ το λαχταριστό: «Τι φοράς;» Άλλοι μοστράρουν τη μαλαπέρδα τους ασκεπή με το που θα επιτευχθεί η πολυπόθητη κονέξιον αναμένοντας ένα γρήγορο βόλι μόλις σκάσει η μουτσούνα της μανταμίτσας ή του νεανία με τα πεθαμένα αντανακλαστικά.
Μπαμ και κάτω.
Όσο για τις μάσκες; Σιγά να μην ενοχλήσουν οι περσόνες, τέτοια πέρσονς που είμαστε. Εσταυρωμένοι απ’ τα συρματοπλέγματα των οικοπέδων. Με τα βίτσια αβίτσιωτα.
Στο νετ η ενοχή νετάρει γιατί μεταλλάσσεται ο ένοχος. Σούπερ σεξ δηλαδή, αμόλυβδο. Μπορεί να την πληρώσουν οι φαμίλιες, μπορεί να αποδεκατιστούν τα γυναικόπαιδα, μπορεί να μείνουν οι κληρονομιές κλειστές αλλά και ποιος είπε ότι η φάρα μας δικαιούται την επιβίωση;
Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης πάντα ύπουλο ήταν. Βίαιο και μοναχοφάικο.
Στα κομμάτια να πάμε αρκεί να πάμε ικανοποιημένοι. Παντοιοτρόπως.

Μάτριξ παρτούζες γίνονταν πάντα, τα μέσα αλλάζουν όχι η πράξη. Και σιγά την πράξη αν η κυρία της φαντασίας αποκτήσει κυτταρίτιδα ολκής από κατάλοιπα οιδιπόδειου ή ο μεσιές σιγοβράζει καλοκαιριάτικα στο λίπος του επειδή ο μπαμπάς έλειπε ταξίδι για δουλειές. Στα σύγχρονα μέσα οι παρτούζες ελέγχονται κυρίες και κύριοι. Από τους βρόγχους του if…then.

Κι όσο οι μπουρζουάδες της μετά θάνατον ζωής θα κοπανιούνται ότι το ίντερνετ ανήκει στο θηρίο τόσο οι νεανίες θα ερωτοτροπούν με πίστη δογματικής μορφής. Μια στο Θεό και μια στο διάολο ανήκαμε πάντοτε. Τον έναν έπρεπε να τον πιστεύεις, ο άλλος σε πίστευε μονάχος του. Ζευγαράκι ιντερνετικό ήταν κι αυτό αλλά παλιάς κοπής.

Και πού ν’ ανθίσουν οι αναλύσεις και να ξετιναχτούν τα πίξελς εις το άπειρον…
Και πού να φτάσουν τα άβαταρς στις 3 διαστάσεις χωρίς να αγκομαχάνε τα καλώδια…
Και πού να αναβλύσει ιδρώτας από τις οπτικές κλωστές.

Τότε που θα μπορέσεις κι εσύ αγαπητέ αναγνώστη να διακορεύσεις πειστικά την Βασίλισσα Ελισάβετ ή τον Κάρυ Γκραντ έφιππο, θα ανατιναχτεί ο Φρόυντ μαζί με τα ένστικτά σου. Θα έρθουν τα μέσα – έξω, σαν να αναποδογυρίζεις το κουκούλι του χταποδιού.

Κάτι σαν ριστάρτ. Επανεκκίνηση.

Γλέντια τρικούβερτα παραμονεύουνε συντρόφια.

Αυτά είπα, δεν έχω άλλα. Ντουγρού στον αναβολέα για κανένα γρήγορο ΑΤΙ.

Virtual Sex

Advertisements

2 Σχόλια to “To virtual sex, το νεώτερον.”

  1. «Μια στο Θεό και μια στο διάολο ανήκαμε πάντοτε. Τον έναν έπρεπε να τον πιστεύεις, ο άλλος σε πίστευε μονάχος του.» Πάρα πολύ ωραίο… Όπως και όλο το ποστ!

  2. ξέρετε οποιεσδήποτε πληροφορίες για αυτό το θέμα σε άλλες γλώσσες;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: