Ευ ζων
Τάγμα ευζώνων προεδρικών με λεύκες για πόδια και φέσι ανθρακικό θαυμάσαμε προχθές.
Ο θησαυρός τυγχάνει αειπάρθενος γιατί το πετσί σαμπρέλα δεν έχει στου καναπέους το ακανάκευτο δέρμα.
Τοιχώματα αέρα μόνο, του κλότσου και του μπάτσου την τρυφεράδα να υπομένει καθώς και τις πενιές των κάφρων δημοσιοράφων που δεν αντιλαμβάνονται την επανάσταση στις κερκίδες. Σκάκι η κάρα δεν βάνει και το τρένο ξαναπατάει στις ράγες των ραγιάδων.
Θέαμα έλαχε θεϊκό. Σαν να διακορεύουν οι απέθαντοι παπάδες, των ντοσιέ τους απέραστους κλήρους.
Κι ο καλβωμένος Αντρέας να τεντώνεται ορθός.
Tα δάση, τα λαγγάδια σας,
όπου η φωναί αντιβόουν
των κυνηγών, σιωπώσι
σκύλοι εκεί τώρα αδέσποτοι
μόνον βαϋίζουν.
Για όλα φταιν οι μπουρμπουλήθρες, σύντροφοι.
26/03/2007 στο 1:41 μμ
Eτσι ρε! Ζομπίλα και σαπίλα !
Βρωμάει αυτός ο τόπος…